امیرالمؤمنین علیه السلام: «اذا ارادَ اللّّهُ سبحانَه صلاحَ عبدٍ اَلهَمَه قِلّّةَ الکلامِ و قلّةَ الطّعامِ و قلّةَ المنامِ»

وقتى خداوند پاک خیر بنده‏اى را بخواهد، کم گفتن، کم خوردن و کم خفتن را بوى الهام میکند

                            چو بر بنده‏اى خواهد ایزد صلاح            به پیمودن راه خیر و فلاح،

                            بخوردن، بخفتن، بگفتار هم                   کند ملهم او را بمقدار کم‏

هزارگوهر، صفحه‏ى 75

در تفسیر قرطبى از امام صادق‏علیه السلام نقل شده است: «بسم‏اللَّه» تاج سوره‏هاست. تنها در آغاز سوره برائت (سوره توبه) «بسم‏اللَّه» نیامده و این به فرموده حضرت على علیه السلام به خاطر آن است که «بسم‏اللَّه» کلمه امان و رحمت است، واعلام  برائت از کفّار و مشرکان، با اظهار محبّت ورحمت سازگار نیست. 

                                                 سیماى «بسم اللّه»
1.«بسم‏اللَّه» نشانگر رنگ وصبغه‏ى الهى وبیانگر جهت‏گیرى توحیدى ماست.
2.«بسم‏اللَّه» رمز توحید است وذکر نام دیگران به جاى آن رمز کفر، و قرین کردن نام خدا بانام دیگران، نشانه‏ى شرک. نه در کنار نام خدا، نام دیگرى را ببریم ونه به جاى نام او. 
 3.«بسم‏اللَّه» رمز بقا ودوام است. زیرا هرچه رنگ خدایى نداشته باشد، فانى است. 
 4.«بسم‏اللَّه» رمز عشق به خدا وتوکّل به اوست. به کسى‏که رحمان و رحیم است عشق مى‏ورزیم و کارمان را با توکّل به او آغاز مى‏کنیم، که بردن نام او سبب جلب رحمت است.
 5.«بسم‏اللَّه» رمز خروج از تکبّر و اظهار عجز به درگاه الهى است.
 6.«بسم‏اللَّه» گام اوّل در مسیر بندگى و عبودیّت است.
 7.«بسم‏اللَّه» مایه فرار شیطان است. کسى که خدا را همراه داشت، شیطان در او مؤثّر نمى‏افتد.
 8.«بسم‏اللَّه» عامل قداست یافتن کارها و بیمه کردن آنهاست.

 9.«بسم‏اللَّه» ذکر خداست، یعنى خدایا! من تو را فراموش نکرده‏ام.
 10.«بسم‏اللَّه» بیانگر انگیزه ماست، یعنى خدایا هدفم تو هستى نه مردم، نه طاغوت‏ها ونه جلوه‏ها و نه هوس‏ها.
 11. امام رضاعلیه السلام فرمود: «بسم‏اللَّه» به اسم اعظم الهى، از سیاهى چشم به سفیدى آن نزدیک‏تر است.

    همان طور که دل با یاد خدا آرام می گیرد ، همان طور هم با یاد غیر خدا مضطرب می شود . ادامه  مطلب

                                                                                                      الکاسب حبیب الله.

 اقسام منافقان‏

منافق الزاماً شخص نیست، بلکه ممکن است یک گروه و یا یک سازمان نیز منافق باشد و در بُعدى وسیع‏تر حتّى ممکن است حکومت یک کشور نیز منافق باشد. بعضى از کشورهاى مدّعى اسلام که به ظاهر سنگ اسلام را به سینه مى‏زنند و در محافل و مجالس و کنفرانس‏هاى اسلامى شرکت مى‏کنند، دیده‏ایم که چگونه رسواى خاصّ و عام شده‏اند؛ چرا که همدستى و همداستانى آنها با یکى از بزرگترین دشمنان اسلام و مسلمانان؛ یعنى اسرائیل غاصب آشکار شده و عهد و پیمانهاى پیدا و پنهانشان برملا گشته است و آن روشنى آتش ادعایشان به خاموشى گراییده و دورویى و ریاکاریشان به اثبات رسیده است.

آرى! این است عاقبت نفاق (فَاعْتَبِرُوا یا اوْلِى الْابْصارِ)!

 صورت‏هاى نفاق‏

از جمله نتایجى که از بحث اجمالى بالا گرفته مى‏شود،نفاق دارای صور گوناگونی است که عبارتند از:

الف- نفاق در عقیده: مانند کسى که به زبان مدّعى اسلام ومسلمانى است؛ ولى «مسلمان» شناخته‏نمى‏شود ویا تظاهر به‏ایمان مى‏کند؛ ولى «مؤمن» شمرده‏نمى‏شود.

ب- نفاق در گفتار: مانند کسى که سخنى مى‏گوید؛ ولى خود در دل بدان اعتقاد ندارد. با این بیان «دروغگو» منافق است؛ زیرا که زبان و دلش یکى نیست.

ج- نفاق در کردار: مانند کسى که «عملِ» ظاهرش با نیّت باطنى او متفاوت و متضاد است. همچون کسى که در ظاهر خود را نمازخوان و یا امانتدار نشان مى‏دهد؛ ولى در واقع «بى‏نماز» و «خائن» است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 مثالهاى زیباى قرآن-آیه الله مکارم مد ظلّه العالی. ج‏1 ص : 32

  تلاوت سوره های مدثرو قیامت  از استاد مرحوم عبد ‏‏‏‏‏‏‏‏‏الباسط             

                                                          روی لینگ کلیک کنید.http://dlserver.yasinmedia.com/v87/quran_majlesi/AbdulBasit_MODASSER_GHIYAMEH.MP3